1-0 voor mij!
Januari is voor de meeste studenten een zware maand, want het is de tijd van tentamens. De Universiteitsbibliotheek zit vol, de afwas stapelt zich op en de meeste studenten zijn een tikkeltje chagrijnig. Maar waar iedereen nog het meeste last van heeft is SOG, studieontwijkend gedrag.
Sudoku
Het is negen uur ’s ochtends, de wekker op mijn telefoon gaat af met het volgende bericht “sta op, je moet studeren!”, een verwoede poging van de ik van gisteren om mij nu het bed uit te krijgen. Helaas besluit ik nu dat een half uurtje extra in mijn warme bedje geen kwaad kan. Met veel moeite trek ik mijzelf om half 10 alsnog het bed uit. Studeren in de UB lijkt me het veiligst, thuis heb je immers veel andere interessante dingen, zoals de computer, de playstation en mijn hamster. Ik stap op de fiets en binnen enkele minuten sta ik in de bomvolle hal van de bieb. Aan een van de hoge tafels staat een deel van mijn dispuut met een kopje koffie. Het doet me denken aan de borrelavond op de vereniging. Ik loop er naar toe en begin een praatje, nog meer kostbare studietijd gaat verloren. Na een kwartier verplaatsen wij ons naar beneden, nu gaan we echt studeren. De boeken liggen voor me, maar al snel kom ik tot de conclusie dat de sudoku in de NRC Next mij toch meer trekt. Na twee uur is de sudoku af, ben ik anderhalve pagina verder in mijn studieboek en zijn alle mensen in de krant voorzien van een snorretje.
Wedstrijdje
Om half 3 vind ik dat het tijd is om ‘ter ontspanning’ even te gaan zwemmen in het vijf meibad, om vervolgens uitgebreid boodschappen te gaan doen in de AH XL, je moet immers goed eten als je tentamens hebt. Ik kies voor zelf sushi maken, misschien niet de meest handige keuze als je in tijdnood zit, maar lekker is het wel. Terwijl ik in de keuken door de rijst aan het roeren ben, loopt een huisgenootje naar binnen met een stofzuiger. “Moet je niet studeren?”, vraag ik, “ja eigenlijk wel, maar je weet het, SOG”, antwoord ze. Ik weet precies wat ze bedoelt. Na het eten loopt een ander huisgenootje mijn kamer in met een hockeystick. “Even hockeyballen?”, vraagt hij. Hockeybal is een spelletje dat wij kort geleden bedacht hebben: hij slaat met de hockeystick een tennisbal door de gang heen, en ik moet hem tegenhouden en terug schoppen. Allemaal zeer vermakelijk, maar na een half uur staat het 5-3 voor hem. Ik verlies.
Het tentamen
Rond 9 uur praat ik mezelf moed in, nu moet ik echt studeren. Ik sla de boeken open en pak er een koud biertje bij, op een of andere manier gaat het studeren dan altijd beter. Om middernacht vind ik het wel genoeg geweest voor vandaag en ga naar bed. De volgende ochtend is het tentamen. Na een grote kop koffie en een broodje van de Subway ga ik er tegenaan. Een paar dagen later krijg ik bericht op mijn email, ik heb het tentamen gehaald met een 7,5. Dat is 1-0 voor mij!
