Lid worden?
In Leiden is het verenigingsleven heel belangrijk. Voor mij was dat nogal een omschakeling. Ik hoorde altijd alleen maar negatieve verhalen, dus waarom zou ik lid worden?
Vooroordelen en verhalen
Het verenigingsleven is in iedere studentenstad anders. Vanuit waar ik woon gaat eigenlijk iedereen studeren in Groningen. In Groningen zijn verenigingen, en ze zijn ook best groot, maar daar is het alles behalve vanzelfsprekend dat je ergens lid wordt. De verhalen die ik altijd hoorde waren over het algemeen niet heel positief. Als eerstejaars ben je niks, de ontgroening is vreselijk, etc etc. Veel vooroordelen en verhalen, vaak op gang gebracht door mensen die zelf niet lid zijn van een vereniging. Maar ja, het beïnvloedt wel je eigen beeld van verenigingen. Zo merkte ik dat, toen ik in Leiden kwam studeren, ik een anti-vereniging-houding had.
In Leiden
Tijdens de introductieweek EL CID hoorde ik van íédereen om me heen dat ik ergens lid moest worden. Gek werd ik ervan. Ik kan toch zeker zelf wel bepalen of ik ergens bij wil horen of niet. Omdat ik maar weinig tot geen mensen kende die bij een vereniging zaten, was het lastig om mijn negatieve beeld te veranderen. Het idee dat je het er in je eerste twee tot drie jaar sowieso niet leuk zou hebben maakte mij niet echt enthousiast me ergens in te schrijven.
Je thuis voelen
Maar tijdens de EL CID bleven mensen volhouden. Echt iedereen die je tegenkwam vertelde je hetzelfde verhaaltje. Lid worden, waar dan ook, zou je helpen je thuis te voelen. Je zou echt iets missen als je nergens lid zou worden. Na lang wikken en wegen ben ik toch maar lid geworden van de Koninklijke Studenten Roei Vereniging Njord. Ik wilde toch graag sporten, ‘dus dat in combinatie met een studentenvereniging is misschien wel leuk’ was mijn instelling.
En nu…
Vorige week hielp ik op de universiteit met de voorlichtingsactiviteit Proefstuderen. Aan ons werd gevraagd middelbare scholieren het een en ander te vertellen over studeren. Natuurlijk waren de leerlingen ook benieuwd naar het verenigingsleven. Het enige wat ik deze jongeren kon vertellen was dat ze ergens lid moeten worden, het maakt niet uit waar, het maakt niet uit hoe actief je bent, maar wordt ergens lid. Het helpt je zo in je eerste jaar, je leert heel veel mensen kennen, je leert het studentenleven snel kennen en het kan je door moeilijke momenten heen slepen. Precies hetzelfde vertelde ik deze jongeren dus als wat ik vorig jaar hoorde tijdens mijn introductieweek. Wat ik te vaak hoorde in mijn introductieweek, waar ik knettergek van werd in mijn introductieweek. Er zal dus toch wel een kern van waarheid inzitten…
